Wil en Marcel, de drijvende kracht achter dekennistoetsenbank van Prove2Move:”Leren hoeft geen straf te zijn.”

Waar doen jullie het eigenlijk voor?

Wil: Leren vind ik leuk. Dat gun ik elke student. Daarom ben ik al jaren zo intensief bezig met het maken van toetsen om te leren. Onze kennistoetsen versoepelen het leren en maken het leuk voor de student. Zij scoren beter en dat helpt docenten weer om hun lessen beter aan te laten sluiten op de leerbehoefte.

Marcel: Ik ben in mijn element als ik mensen uit het onderwijs kan inspireren om digitale toetsen te ontwikkelen, die studenten daadwerkelijk helpen om kennis te verwerven. Ik geloof minder in lesgeven louter uit een boekje. Kennis veroudert snel. Onze digitale kennisvragen worden continu ververst en lopen in de pas met de ontwikkelingen in het vak.

Wat maakt dit werk voor jullie aantrekkelijk?

Marcel: Dat ik de kans krijg om ervaren docenten de ogen te openen voor de mogelijkheden die digitale kennisvragen hen bieden om zowel het leren als het lesgeven wezenlijk te vernieuwen.

Wil: Dat ik studenten en docenten kan laten zien en ervaren dat leren geen straf is. Dat je spelend kunt leren hoe je je vak beter uitoefent.

Waar liggen jullie wel eens wakker van?

Wil: Of de formatieve toetsen die wij maken wel aansluiten bij wat de mensen in het onderwijs willen. Dan vraag ik me af waarom de implementatie niet sneller verloopt en wat we kunnen verzinnen om dat proces te versoepelen.

Marcel: Ik lig nooit wakker. Maar wat mijn werk wel eens moeizaam maakt zijn de momenten waarop het enthousiasme van docenten voor onze aanpak vast loopt in de structuur van de organisatie.

Wat zeggen jullie als men het leerboek niet wil verruilen voor jullie digitale toetsen?

Marcel en Wil: Je moet het boek niet verruilen. De feedback op de kennistoetsen, die de student onmiddellijk krijgt met een kennisflits, verwijst juist naar de basisboeken en de literatuur. Begin dus met docenten die onze kennistoetsen in de praktijk willen testen. De scholen die dat doen zien heel snel dat zowel hun studenten als de docenten profiteren van de mogelijkheden om leren leuker en effectiever te maken.

Vanuit welke achtergrond doen jullie dat werk?

Marcel: Ik ben als verpleegkundige op de klassieke manier opgeleid. Uiteindelijk werd ik praktijkopleider en opleidingsfunctionaris in verschillende ziekenhuizen. Het viel mij op dat studenten van hun opleiding kwamen met onvoldoende kennis om hun vak goed uit te kunnen oefenen. Daarom ben ik als zelfstandige gaan werken aan het ontwikkelen van digitale kennisvragen.

Wil: Ik ben begonnen als kinderverpleegkundige in een kinderziekenhuis. Daar werd ik regelmatig geconfronteerd met de kloof tussen het leren en de beroepspraktijk. Door de masteropleiding verplegingswetenschap en dankzij mijn ervaring met projecten voor digitaal toetsen kan ik gericht bijdragen aan de bouw van een brug over die kloof. Daar ligt mijn passie.

Wat was het beslissende moment in je loopbaan?

Wil: De beslissing om in 2005 als zelfstandige aan het werk te gaan. Het werken in  (kinder)ziekenhuizen heb ik altijd met plezier gedaan. Maar als projectleider van dekennistoetsenbank kan ik mensen uit het onderwijs en de beroepspraktijk, zorgmedewerkers, studenten, managers en bestuurders bij elkaar brengen om samen te werken aan innovaties van het leren.

Marcel: Toen ik een paar jaar leiding had gegeven in een verpleeghuis wilde ik de tweedegraads lerarenopleiding volgen. Mijn leidinggevende vond dat niet goed. Dus zei ik: zoek dan maar iemand anders, want dat ga ik wel doen. Vervolgens werkte ik als uitzendkracht en dat combineerde ik met mijn studie. Dat was wel een beslissend moment in mijn loopbaan.

Wat is het belangrijkste dat je zelf hebt geleerd?

Marcel: Ik heb het meeste geleerd door niets voor waar aan te nemen, altijd te denken is dat wel zo? en vervolgens te zoeken naar verdieping.

Wil: Mijn moeder mocht zelf niet studeren. Zij had zich vast voorgenomen dat haar dochters die kans wel moesten krijgen. Zij leerde mij altijd kritische vragen te stellen en leren als een kans te zien in plaats van als een straf.

Marcel en Wil: Dat maakt dat wij altijd open staan voor kritische vakgenoten, die onze overtuiging dat leren leuker en effectiever kan, in de praktijk willen testen.

Terug naar overzicht